Είναι παράξενα κίτρινη μέσα στο μπλε. Ανάβει το τελευταίο σπίρτο της θύμησής του. Όταν χαράξει, τα σημάδια θα ζουν στη γλώσσα τους. Στο άγγιγμα του δέρματος οι πόροι ανοίγουν και μπαίνει. Η ηδονή. Όλη η θάλασσα χύθηκε πάνω της.



(απόσπασμα από το κείμενο "ΧΩΡΑ")

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

ΗΡΕΜΙΑ

Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στον φωτογράφο Χάρη Τσιλόπουλο


Σ’ ακούω ηρεμία
Στα σωθικά μου αντηχείς
εναρμονίζεις τους φόβους μου
και ξανά πάλι μεθάς

Σ’ ακούω ηρεμία

Μια μελωδία παράφωνη
αντλείται και μπορεί
Μα άοσμη πλανάται

Άχρωμα μου δίνεσαι
μου κρύβεσαι υπέροχα
και γίνομαι ωχρόφαιος
λογικός και επιπόλαιος

Παράφρον θέμα
μοιάζει πλέον αυτή η ησυχία
κυλά και χάνεται

Και πότε -  πότε επαναφέρεται


Χάρης Τσιλόπουλος





Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

ΓΥΑΛΙΝΟ ΚΑΣΤΡΟ

(20/3/1976 - 20/7/2017)

Ο Τσέστερ Τσαρλς Μπένινγκτον (Chester Charles Bennington), γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1976. Ήταν Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και συνθέτης. Ήταν ο κύριος τραγουδιστής του nu metal συγκροτήματος Linkin Park, ενώ είχε συμμετάσχει και στο συγκρότημα Grey Daze, μεταξύ άλλων. 

Ο Μπένινγκτον βρέθηκε κρεμασμένος στο διαμέρισμα του στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια στις 20 Ιουλίου του 2017, λίγους μόλις μήνες μετά τον θάνατο με τον ίδιο τρόπο του κολλητού φίλου του Αμερικανού μουσικού Chris Cornell. Ήταν και οι δύο από τους καλύτερους της γενιάς τους. Και οι δύο πάλευαν χρόνια με την κατάθλιψη.



"Take me down to the river - bend.
Take me down to the fighting end.
Wash the poison from off my skin
Show me how to be whole again.
'Cause i'm only a crack in this castle of glass.
Hardly anything left for you to see."





Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΣΤΑΧΤΥΣ ΘΑΝΑΤΟΣ



Θαρροῦσα ὡς τώρα -φίλοι μου καλοί-
θαρροῦσα ὡς τώρα...
πῶς ὅλα τὰ πράματα
βαδίζουν στὴ γῆ
μὲ τὸ ἀληθινό τους χρῶμα.

Ἡ Χαρὰ ἄσπρη.
Ἡ Θλίψη χλωμή.
Ὁ Ἔρωτας ρόδινος
Ο Θάνατος μαῦρος.
Ἔτσι θαρροῦσα...

Καὶ περνοῦσα τὶς μέρες μου,
μὲ τὰ χρώματά μου τακτοποιημένα.
Με τα ὄνειρά μου συγυρισμένα.
Μὲ τὰ ποιήματά μου καθαρογραμμένα...
Γιατὶ ἔτσι τά ῾βλεπα.

Ἔτσι νόμιζα.


Μενέλαος Λουντέμης

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ


Αύριο συμπληρώνεται ακριβώς ένας χρόνος από την ημέρα που ο Θάνος Ανεστόπουλος - frontman και ψυχή του συγκροτήματος "Διάφανα Κρίνα" - πέρασε στην άλλη όχθη, σε "μια γη που ανατέλλει". Υπάρχουν κάποιες απώλειες που δεν τις συνηθίζεις ποτέ. Απλά προσπαθείς να βαδίζεις αρμονικά δίπλα τους, κρατώντας πάντα στην ψυχή σου την αγάπη για τον άνθρωπο που έφυγε και τις στιγμές που ζήσατε. Έτσι κι εμείς, που γνωρίσαμε, αγαπήσαμε, ζήσαμε με τον Θάνο, ένα χρόνο τώρα ο καθένας με τον δικό του τρόπο, προσπαθούμε να κρατάμε ζωντανά όλα εκείνα που μας έδεσαν. Και είναι πολλά.

Πριν τρία χρόνια ο Θάνος ήταν καλεσμένος στον σταθμό μας http://magazen.gr/ και την εκπομπή της Εύας Κακλειδάκη "Το μήλο της Εύας" κι έδωσε μια πολύ όμορφη όμορφη συνέντευξη. Ανοίγοντας όπως πάντα την καρδιά του. 

Ας είσαι αναπαυμένος φίλε μας...




Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι από το Live της επανένωσης των "Διάφανων Κρίνων" προς τιμήν του Θάνου, που έγινε στις 10 και 11 Σεπτεμβρίου 2015 στην Τεχνόπολη, Γκάζι


Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Η ΜΑΡΙΑ



Η Μαρία με τη λευκή φωνή.
Το λερωμένο φόρεμα.
Τα αγουροξυπνημένα μαλλιά.

Χιλιάδες φορές γεννημένη απ’ τα λάθη της.

Που περπατούσε χιλιόμετρα
για να διανύσει την απόσταση ενός βλέμματος.
Κι ας φοβόταν το σκοτάδι, επιστρέφοντας.
Και τα πουλιά που πετούσαν χαμηλά
όταν συννέφιαζε, φοβόταν.

Με χέρια μπερδεμένα απόδιωχνε τον ίσκιο τους
ρίχνοντας μαύρο ψωμί στον ουρανό.
Και το μέτωπό της έμενε αφύλαχτο.

Η Μαρία που γεννήθηκε με τα γόνατα θυμωμένα.

Χωρίς να βγάλει άχνα
όταν επίμονα τη ρώτησαν, «γιατί».
Μόνο ξεχνούσε επίτηδες
τα συρτάρια ανοιχτά, μεγαλώνοντας.


Κι ήξερε πως κανείς δε θα τη μάλωνε γι αυτό.


Νιόβη Ιωάννου